Southwark, jedną z najstarszych części Londynu, zwiedziliśmy przechodząc z biznesowego City, zwiedzając Tate Modern i udając się wzdłuż Tamizy w kierunku Tower Bridge.
Slady zamieszkania na dzisiejszych terenach Southwark pochodzą jeszcze z czasów prehistorycznych, a w czasach rzymskich było ważnym ośrodkiem miejskim. Miejsce zostało opuszczone wraz z końcem okupacji rzymskiej (V w.) i zaczęło odzyskiwać swoje znaczenie dopiero 400 lat później. Jednym z bardziej znanych mieszkańców w historii Southwark jest John Harvard, pierwszy darczyńca założonego w 1636 r. uniwersytetu w amerykańskim stanie Massachusetts (gdzie wyemigrował z Londynu), nazwanego od jego nazwiska Uniwersytetem Harvarda.
Tuż obok zwiedzanej przez nas galerii Tate Modern, stoi Globe Theatre – współczesna replika teatru, działającego tu w latach 1599 – 1642. Teatr odtworzono w 1997 roku, ok. 200 metrów od miejsca, w którym stał oryginalnie. Teatr jest znany głównie z tego, iż jednym z jego udziałowców w czasach jego funkcjonowania był William Shakespeare. Teatr zbudowany był w kształcie amfiteatru, a dach był wyłącznie nad sceną. Tutaj odbywały się premiery sztuk Shakespeare’a, a aktorami byli wyłącznie mężczyźni.
Kierując się na wschód, przechodzimy obok siedziby Financial Times’a, jednego z najważniejszych światowych koncernów medialnych, wydającego dziennik prasowy o tematyce gospodarczej już od 1888 r.
Tuż obok znajduje się Vinopolis, znana londyńska „świątynia” wina, komercyjna atrakcja miasta, poświęcona winu, upowszechnianiu wiedzy o nim i o procesie jego wytwarzania. Można tu wziąć udział w częstych degustacjach wina lub kupić ten trunek w jednym z wielu sklepów. Otwarto tu także osobne lokale poświęcone whisky oraz rumowi. Lączna powierzchnia handlowa Vinopolis to ok.10 tys. m2.
Obok Vinopolis znajduje się pub Anchor – pub, który znalazł swoje miejsce w historii Londynu, a w zasadzie w pamiętnikach Samuela Pepys, który z pubu oglądał wielki pożar miasta w 1666 roku, co opisał w swoich wspomnieniach. W późniejszym okresie pub był ulubionym miejscem piratów i przemytników znad Tamizy. Podczas jednego z remontów w XIX wieku, znaleziono mnóstwo przemyślnych skrytek, używanych prawdopodobnie do ukrywania szmuglowanych produktów.
Docieramy do Borough Market, jednego z największych i najstarszych targowisk w Londynie, wyspecjalizowanego w hurtowej i detalicznej sprzedaży żywności. Rynek detaliczny pracuje wyłącznie trzy dni w tygodniu (czwartek – sobota). Borough Market jest sukcesorem istniejącego podobno od 1014 r. (pierwsze dokumenty pochodzą jednak z 1276 r.) rynku handlowego. Obecny budynek pochodzi z 1851 r. Borough Market jest często „gwiazdą filmową” – kręcono tu m.in. sceny z „Dziennika Bridget Jones” czy „Harrego Pottera i więźnia Azkabanu”.
Kierując się nadal wzdłuż Tamizy na wschód, docieramy w okolice mostu London Bridge, mijając przy okazji najwyższy obecnie budynek w Londynie (i jeden z najwyższych w Europie) – The Shard Tower. 95-piętrowy budynek ma wysokość 310 metrów i został oficjalnie otwarty w lutym 2013 r. We wnętrzach znajdują się biura, restauracje, luksusowy hotel Shangri-La oraz najwyżej w Europie położone apartamenty mieszkalne, których ceny sprzedaży oscylowały pomiędzy 30 a 50 mln funtów. Pomiędzy 68 i 72 piętrem znajduje się dostępna publicznie galeria widokowa (wstęp odpłatny), z której można podziwiać panoramę w promieniu 40 mil (!). Panorama ta dostępna jest także wirtualnie – w Internecie.
London Bridge do 1750 r. był jedynym mostem na Tamizie. Powstał pierwotnie w XII wieku (budowę rozpoczęto w 1176 r.). Na miejscu średniowiecznego mostu, w XIX wieku postawiono nowy, kamienny most. Obecna konstrukcja została otwarta w 1973 r. Lączy Southwark z City of London. Z London Bridge jest świetny widok na inny, najbardziej znany londyński most – Tower Bridge, z którym jest też często przez turystów mylony.
Idąc z London Bridge wzdłuż Tamizy przechodzimy obok Hay’s Galleria – komercyjne centrum stojące na miejscu historycznych doków portowych, w XIX wieku będących celem większości statków, przywożących do Londynu herbatę. Po otwarciu w 1987 r. stała się kolejną londyńską atrakcją turystyczną (II klasy).
Wodujący na brzegu Tamizy krążownik HMS Belfast, największy czynny okręt-muzeum w Europie, jest kolejną atrakcją, mijaną przez nas w drodze na Tower Bridge. Okręt rozpoczął swoją służbę w 1939 r., a jego główne zadania to ochrona konwojów na Morzu Arktycznym, brał też udział w kilku akcjach bojowych i bitwach morskich. Dzięki staraniom i zbiórce społecznej, został uratowany przed złomowaniem i od 1971 r. służy jako muzeum na wodzie.
Ostatnią atrakcją po południowej stronie Tamizy jest londyński ultranowoczesny ratusz miejski, stojący tuż obok mostu Tower Bridge. Ratusz, przypominający nieco jajko, został otwarty w 2002 r. i jest częścią programu deweloperskiego „More London”, mającego za zadanie uatrakcyjnić i ożywić południowe wybrzeże Tamizy. Ratusz stoi przy amfiteatralnym placu, nazywanym The Scoop, służącym jako miejsce wydarzeń kulturalnych, projekcji filmów, małych koncertów muzycznych itp. Plac jest w stanie zmieścić ok. 800 osób.
Przed ratuszem (City Hall) jest już jeden z najbardziej rozpoznawalnych londyńskich kształtów – most Tower Bridge, a po drugiej stronie Tamizy stoi twierdza Tower of London. Ale o nich to już w kolejnym wpisie.
Pełna galeria zdjęć z londyńskiej dzielnicy Southwark znajduje się na osobnej stronie naszego bloga oraz na naszym facebookowym fanpage’u.
