Starówka w Toruniu to bezsprzecznie jeden z najpiękniejszych „okazów”, jeśli chodzi o stare dzielnice polskich miast. Klimatyczna, dobrze zachowana i zagospodarowana. Gwarna w sezonie – ale to już kwestia gustu czy minus to, czy plus.
Toruńską starówkę odwiedziliśmy przejazdem, w drodze na pierwszy z wakacyjnych wyjazdów w 2010 roku. Nie mieliśmy więc zbyt wiele czasu na zwiedzanie wszystkich zakamarków, ograniczając się do spaceru wzdłuż głównych atrakcji.
Rynek staromiejski istnieje od połowy XIII wieku i początkowo był po prostu targowiskiem. Spełniał także rolę miejsca egzekucji i publicznie wymierzanych kar. Z historii najnowszej – tu powstał pierwszy w mieście postój taksówek 🙂 Ratusz, znajdujący się tuż przy rynku, zbudowany został w XIV wieku (choć pierwsze budowle powstały już wiek wcześniej). Początkowo składał się z dwóch równoległych budynków (wschodniego i zachodniego), a potem przebudowano go w plan prostokąta, łącząc poprzednio istniejące funkcje handlowe, z administracyjnymi i sądowniczymi. Ratusz uległ poważnemu pożarowi na początku XVIII wieku (przez prawie 20 lat budynek nie posiadał dachu). Odbudowany po kilkudziesięciu latach i kilkukrotnie potem remontowany, mieści dziś Muzeum Okręgowe.
Pomnik Mikołaja Kopernika, urodzonego w Toruniu, odsłonięty w 1853 roku, wykonany z brązu, ale z czasem przybierający zielonego odcienia (ze względu na osadzającą się na nim patynę). Wielki polski astronom pierwsze nauki pobierał w Toruniu, w szkole parafialnej przy kościele św.Jana, gdzie został też ochrzczony. Stąd wyjechał do Krakowa by rozpocząć studia na tamtejszej Akademii.
Toruński Dwór Artusa z końcówki XIX wieku, stoi na miejscu swej pierwotnej wersji z końca XIV wieku. W 1466 roku podpisano w nim tzw.II pokój toruński, kończący trzynastoletnią wojnę pomiędzy Polską i Krzyżakami, na mocy którego Polska m.in. odzyskiwała Gdańsk wraz z Pomorzem.
Kościół św.Ducha, zbudowany w przeciągu kilkunastu lat na potrzeby toruńskiego kościoła ewangelickiego, ze względu na tarcia pomiędzy luteranami i katolikami w Toruniu, przez prawie 150 lat (wybudowany został w połowie XVIII wieku) nie posiadał w ogóle wieży (swoim wyglądem miał przypominać bardziej kamienicę). Dopiero w ostatnich latach XIX wieku dobudowano wysoką na 64 metry wieżę.
Pewna legenda głosi, iż Toruń na skutek powodzi został nawiedzony przez wielką plagę żab. Burmistrz obiecał rękę swojej córki oraz nagrodę pieniężną dla tego, kto uwolni miasto od płazów. Wg tej legendy dzieła dokonał pewien flisak, który sprawił, że zasłuchane w jego grę na skrzypcach żaby wyszły za nim poza mury miasta. Flisak stał się ważnym symbolem miasta, co upamiętnia pomnik flisaka, usadowiony na rynku Starego Miasta (przedstawia właśnie flisaka grającego na skrzypcach i otoczonego przez żaby – z pyszczków żab wypływa woda).
Toruń posiada także własną Krzywą Wieżę. Wbudowana w XIII wieku, jako 15-metrowa baszta obronna, już w średniowieczy zaczęła się pochylać na wskutek osuwania się podłoża. Odchylenie szczytu od podstawy ma już ok. 1,5 metra. W swojej historii wieża pełniła wiele ról: była kobiecym karcerem, kuźnią, pełniła funkcje mieszkalne. Dziś jest atrakcją turystyczną, gdzie można osobiście sprawdzić jej „krzywość”, stając u jej podstawy. Mieści się w niej także restauracja.
W sumie spędziliśmy na toruńskiej Starówce niewiele ponad trzy godziny, a zdążyliśmy się przekonać, że warto tu wrócić na dłużej. Atrakcji w mieście wystarczy z pewnością na o wiele dłuższy pobyt.
Pełna galeria zdjęć ze Starówki w Toruniu – na naszym facebookowym profilu.
